Urządzenie fizycznie łączące wszystkie komputery w sieci nosi naszwę koncentrator lub z angielska hub (czyt. hab). Wcześniej stosowane sieci z kablem koncentrycznym zazwyczaj nie stosowano koncentratorów. Koncentratory można ze sobą łączyć tworząc kaskady. Stacje robocze i inne urządzenia sieciowe połączone jednym lub wieloma koncentratorami tworzą segment (domenę kolizyjną). Ponieważ Ethernet źle znosi duże duże domeny kolizyjne maksymalne sensowne segmenty nie powinny być większe niż 40-50 urządzeń (stacji). Do bezkolizyjnego łączenia wielu domen kolizyjnych używa się urządzeń typu bridge (popularne dawniej), switch (popularne teraz) lub router (rozwiązanie kosztowne, lecz czasami nieodzowne).
Terminale Ethernetu na skrętce telefonicznej 10BASE-T, są zwykle podłączane do magistrali poprzez koncentrator. Połączenie z magistralą może być natomiast zrealizowane jako cienko lub grubo-przewodowe. Koncentratory mogą być łączone kaskadowo, (jeden koncentrator podłączony jest do drugiego). Prowadzi to do sieci skoncentrowanej CAN (Concentrated Area Network) i ogranicza natężenie ruchu w magistrali. Koncentratory do skrętki telefonicznej usprawniają działanie sieci. W Ethernecie 10BASE-T używa się dwóch kabli ze skrętki telefonicznej, jednego do nadawania a drugiego do odbioru. Kolizja występuje wtedy, gdy terminal (lub koncentrator) wykryje odbiór danych, podczas nadawania.
Wszystkie huby można łączyć w kaskady inaczej zwane stosami (stack). Odbywa się to poprzez proste złączenie kablem przyłączeniowym (patch cordem) o odwróconych parach. Aby proces ten ułatwić, większość koncentratorów posiada specjalny przecisk ,,odwracający pary'' w jednym z gniazd. Wtedy koncentratory mogą być połączone zwyczajnym przewodem. Osobną klasą są koncentratory stackowalne. Do ich łączenia służy specjalny przewód. Tak powstałe stosy mogą być zarządzane jak duży pojedyńczy koncentrator, często z zachowaniem możliwości segmentowania.
Hub posiada port do połączenia z hostem (Upstream Port) oraz do siedmiu portów do podłączenia urządzeń lub innych Hubów (Downstream Port), z których każdy może być indywidualnie konfigurowany i kontrolowany poprzez
komputer-host.
Huby składają się z dwóch części:
1. Hub Controllera
2. Hub Repeatera.
Hub Repeater jest protokołem kontrolującym połączenie pomiędzy Upstrem Port i Downstream Port, dostarcza on rejestr służący do komunikacji z
hostem.
SuperStack II Hub 40.
Koncentrator nowej generacji, zarządzalny i segmentowalny, z możliwością wyodrębnienia 9 grup monitorowania (RMON).
