1. LAN (Lacal area Network)  - sieci lokalne, zwykle w obrębie jednej firmy
2. MAN (Metropilitan Area Network) - sieci metropolitarne czyli sieci miejskie np. SASK - Śląska Akademicka Sieć Komputerowa
3. WAN (Wide Area Network) - sieci rozległe o długości łącz powyżej 10 km - obszar kraju, kontynentu np. POL34 - sieć sieci, czyli zestaw kilku, kilkunastu lub kilkudziesięciu sieci lokalnych połączonych wspólnym kręgosłupem, MAN (Metropolitan Area Network) zaś to sieć miejska (jest to jednak raczej określenie fizycznej infrastruktury sieci niż sieci logicznej).

INTERNET - globalna sieć WAN o zasięgu ogólnoświatowym łącząca zarówno LAN-y, WAN-y, MAN-y, jak i sieci krajowe oraz pojedyncze komputery na terenie całego globu. Przeniesieniem części idei INTERNETU do sieci lokalnej jest INTRANET, czyli sieć, w której wymiana informacji zorganizowana jest na takich samych zasadach jak w Internecie (protokoły , forma udostępniania danych), lecz zasięg jej lokalny, ograniczony np. do jednego przedsiębiorstwa.

EXTRANET - jest określenie dalekosiężnej sieci korporacyjnej funkcjonującej na zasadach internetowych, czyli takiego Internetu, który ma zasięg ponadlokalny. Jest to Intranet łączony Internetem.

Internet to globalna sieć komputerowa oparta na protokole komunikacyjnym TCP/IP (ang. Transmission Control Protocol/Internet Protocol). Jest największą siecią komputerową na świecie, złożoną z ogromnej liczby mniejszych sieci. Łączy komputery na wszystkich kontynentach, pozwala na wymianę informacji usług, umożliwia dostęp do ogromnego i stale rosnącego zasobu informacji z całego świata. Pojęciu Internet nadaje się różne znaczenia zależnie od kontekstu, dlatego amerykańska Federalna Rada Sieci Komputerowych (Federal Networking Council) przyjęła 24X 1995 r. rezolucję precyzującą znaczenie tego pojęcia: Internet określa światowy system informacyjny, który:

1. jest logicznie powiązany jedną globalną przestrzenią adresową opartą na protokole internetowym IP (Internet Protocol) lub jego przyszłym rozwinięciu;
2. jest zdolny zapewnić łączność przy użyciu protokołu kontroli transmisji danych wraz z protokołem internetowym (TCP/IP Transmission Control Protocol/Internet Protocol ), albo jego przyszłego rozwinięcia i/lub innych zgodnych z IP protokołów;
3. zapewnia, wykorzystuje, udostępnia publiczne lub prywatne usługi wysokiego poziomu oparte na opisanym tu systemie komunikacji i odpowiedniej strukturze.

Zasada działania

Komputery połączone odpowiednim medium przenoszącym sygnały (kable galwaniczne, światłowody, radiolinie, połączenia satelitarne, wiązki laserowe itp.) tworzą sieć komputerową pozwalającą na wymianę informacji. Są one przekazywane między komputerami dołączonymi do sieci (ang. host ) w postaci podzielonej na pakiety (datagramy) zaopatrzone w adres nadawcy i odbiorcy. Na początku nagłówka pakietu są umieszczone informacje sterujące, takie jak: całkowita długość pakietu, czas życia, suma kontrolna. Czas życia może wynosić do 255 jednostek; standardowo stosuje się wartość 32. Z chwilą przejścia pakietu przez element sieci (host, router) czas życia jest zmniejszany o jedną jednostkę. Pakiety, których czas życia osiągnął wartość zerową, są usuwane z sieci. Poprawność przesłania pakietu można ocenić na podstawie sumy kontrolnej. Dalsze informacje umieszczone w nagłówku to adres nadawcy (adres źródłowy) i adres odbiorcy pakietu.

W węzłach sieci są zainstalowane specjalizowane komputery nazywane routerami, których zadaniem jest odczytywanie adresu i odpowiednie kierowanie pakietów do odbiorcy. Każdy komputer dołączony do Internetu ma niepowtarzalny adres nazywany numerem internetowym lub adresem IP.  Nie może to być, ze względu na rozmiary i trudności w administracji, jedna baza danych zawierająca dziesiątki milionów adresów tyle, ile jest komputerów w sieci. Utworzono więc system nazw domenowych (Domain Name System DNS ), który dzieli nazwy na grupy i podgrupy, utrzymywane i administrowane przeróżnych operatorów.

Dobrym modelem ilustrującym działanie Internetu jest system pocztowy. Odpowiednikiem pakietu jest koperta z adresem, a odpowiednikiem routera urząd pocztowy, w którym segreguje się nadchodzące przesyłki i rozsyła do następnych urzędów. Pakiety (listy) podróżują pomiędzy routerami (urzędami), wymieszane z innymi pakietami (listami). Takie przekazywanie informacji nazywa się bezpołączeniowym w przeciwieństwie na przykład do tradycyjnych rozmów telefonicznych. Reguły dystrybucji pakietów określa protokół IP, który dba o właściwe odczytanie adresów i zapewnia, że pakiety zostaną skierowane do odbiorcy. Przygotowaniem informacji do wysyłki zajmuje się protokół TCP.

  Elementy składowe sieci komputerowych

• Stacje robocze, czyli komputery osobiste,
• Serwery, czyli komputery osobiste o bardzo dużej wydajności,
• Zasoby sieciowe: dyski twarde, streamery, plotery, drukarki, skanery
• Sieciowe systemy operacyjne,
• Karty sieciowe,
• Okablowanie i gniazda,
• Huby,
• Wzmacniacze,
• Routery,
• Bramki,
• Mosty.